Mostrando entradas con la etiqueta Textos. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Textos. Mostrar todas las entradas

viernes, 9 de octubre de 2009

E. A. Poe 150 anos da súa morte


O pasado 7 de outubro cumprironse 150 anos da morte do escritor norteamericano E. A. Poe. A obra deste narrador, poeta e ensaísta medra en importancia cada día. Todos os lectores que se achegan por primeira vez á súa obra queda abraiados pola potencia da súa escrita e nunca abandonan as páxinas inesquecibeis de Poe.


A mellor forma de homaxe é ler algunha das súas obras, por exemplo, os contos.

Hai na rede moitas páxinas adicada á vida e á obra de Poe. Tamén podense ler e escoitar nas bibliotecas virtuais moitas das súas creacións.


Para saber máis:





http://www.houseofusher.net/ Textos e máis cousas.


www.biografiasyvidas.com/biografia/p/poe.htmhttp://www.eapoe.cl/En español, con moitos relatos para descargar.

http://www.poemuseum.org/Sitio en inglés en Richmond (Virginia)

http://www.eapoe.org/ The Edgar Allan Poe Society of Baltimore, en inglés.Moi completo

jueves, 9 de octubre de 2008

Un libro de Pepe Viyuela







Xoves, 9 de outubro de 2008



O actor Pepe Viyuela publicou un libro cheo de maxia sobre o circo. Nas prosas, cheas de poesía, de Pepe Viyuela, fai unha viaxe polo mundo interior do circo presentando un bestiario tanto no senso literal como no máis amplo. Desfilan os animais característicos baixo a carpa pero tamén nos achega a música da orquesta ou os risos dos espectadores.
Coido que despois do libro de Ramón Gómez de la Serna, El circo, este é o libro máis fermoso que podemos ler nunha lectura que pode ir dando brincos e pinchacarneiros sen a obriga de seguir a orde dos capítulos.
Unha auténtica festa da imaxinación e unha visión poética dun home que ama o teatro e o circo e que ademáis é un gran paiaso. Queremos máis libros coma este. Máis Viyuela, por favor.
Unha pequena mostra:
EL MAGO
Debe su existencia a su capacidad para deslumbrar al espíritu, a ser capaz de describirnos sin palabras la incógnita de los orígenes, y a saber romper los hilos de la lógica para crear otros vínculos entre las causas y los efectos.Es experto en hacer quiebros a lo razonable. Mostrando infinitas posibilidades para lo común y lo esperado. Que deja de serlo cuando él lo desbarata. Lo vulgar entre sus manos y sus pañuelos se convierte en lo que menos podíamos imaginar, dudamos de lo que vemos y quisiéramos entrar en la trastienda de sus ojos para ver a través de ellos.Son sus palomas el espíritu santo del circo, aparecen de entre sus gasas de colores y esperan la irrupción de un conejo que siempre habitó en la chistera. Ni la paloma es paloma ni el conejo es conejo, sino extraño comodín, un ser indefinible y voluble que entre sus manos es potencia infinita, que toma todas las formas y a ninguna pertenece. Es lo más parecido a un dios con chaqué, que con su abracadabra nos despista y nos arrastra a soñar mundos diferentes, dónde lo posible es aburrido y lo imposible llena nuestros bolsillos.Es su chaqueta una sobrepiel llena de escondrijos y secretos, de la que brotan los aromas lejanos de lo que no puede ser. De ella zarpan cascadas de polvos mágicos que viajan al país de la metamorfosis y hacen estornudar las cosas y volverlas del revés.Quieren hacernos creer que todo es juego, pero en el fondo todos sabemos que habitan, cuando nadie los ve, en la dimensión humeante y vaporosa de un millón de hechizos. Se disfrazan de nosotros y aparentan soñar lo mismo, pero nos ven desde dentro y dirigen nuestra mirada y nuestra voluntad. Cuando estamos a su lado, lo que vemos y sentimos es, sin duda, lo que ellos nos dictan en un silencio de siglos condensado en segundos. Son capaces de absorber nuestra presencia y hacer desaparecer nuestra atención, de atraparnos con un movimiento de su mano e imantar nuestra mirada para que vuele hasta la nada. Mientras ellos dan la vuelta al mundo y vuelven luego, como si nada hubieran hecho, cargados de sorpresas.Sus ramos de flores, de súbita aparición, les nacen en eterno de la palma de la mano. Son flores que han regado con su sangre, una pócima de vida, teñida de bermellón, una sangre que circula por el aire y por la tierra, por la espalda de los unicornios, y que cuando se cortan tiñe los cuchillos de invisible y los transforma en bastón o en cuerda de nudos. Si una gota de su sangre cayera al suelo, al instante brotaría una columna de mariposas y pañuelos de colores, amanecería varias veces seguidas solo en ese punto de la tierra. Si la sangre nos tocara, estaríamos durante varias horas apareciendo y desapareciendo como un luminoso de neón.
Fragmento do libro Bestiario del circo de Pepe Viyuela
Para obter máis información:
Unha entrevista a Pepe Viyuela

jueves, 2 de octubre de 2008

Poesía visual


Incidente poético de Julián Alonso



Xoves, 2 de outubro de 2008


POESIA VISUAL ESPAÑOLA


(ANTOLOGIA COMPLETA)de VV.AA.
CALAMBUR EDITORIAL, S.L.



A poesía ofrece moitas formas de expresión tanto de temas como de métrica e linguaxe. A poesía visual, termo de non moi fácil explicación, é unha variedade na que se empregan procedementos plásticos, gráficos, imaxes e movemento. Aínda que a poesía visual ten antecedentes moi antigos na Grecia clásica e especialmente na Idade Media, o seu desenvolvimento produciuse no século XX no eido das vangardas como o Futurismo, Dadaísmo e Surrealismo.


Hoxe co emprego dos ordenadores atopamos a Net Poetry, a Ciberpoesía e a Poesía na era dixital. Así podemos ver e tamén facer poemas nos que se misturan sons, imaxes e movemento.

Para saber máis recomendamos.


Para ter un visión básica e poder acceder a outras páxinas.


É fundamental a páxina adicada a Joan Brossa:





Unha boa presentación.


Poesía visual galega:


Poesía visual arxentina:


Un obradoiro de poesía visual e máis cousas:

Os pequenos tamén fan poesía visual:

lunes, 26 de mayo de 2008

Novas recomendacións de libros de teatro










Luns, 26 de maio de 2008


Continuamos coas suxerencias para ler libros teatro.


Século XVIII



MARIVAUX: El juego del amor y del azar/La doble inconstancia.

BEAUMARCHAIS, P.A. de: Las bodas de Fígaro/El barbero de Sevilla.


GOLDONI: La posadera.


MORATÍN, L.: El sí de las niñas. Cátedra.


GARCÍA GUTIÉRREZ: El trovador. Cátedra.


GOETHE, W.: Fausto. Cátedra Letras Universales.


SCHILLER, F.: Los bandidos/Don Carlos.


------------------

Na WEB:








lunes, 21 de abril de 2008

Juan Gelman, Premio Cervantes


Luns 21 de abril de 2008

O vindeiro mércores 23 de abril, Día do Libro, o poeta arxentino Juan Gelman recibirá o Premio Cervantes en Alcalá de Henares. Máis información en http://todoporunlibro.blogspot.com/
Podes ver o blog de Juan Gelman:
http://www.juangelman.com/wordpress/?p=323
Un poema do seu libro Mundar:


La manzana
Manzana sola en la fuente,

¿qué hace sin Paraíso? Nadie ve
su cicatriz amarga.
¿Me pregunta a dónde fue el secreto
de irse por tanta puerta
cerrada, alto el crepúsculo
firme, la cara quesueña, sueña, sueña,
sin importar lo que perdió?
En un rincón, el viento
mueve la sombra de las hojas.

martes, 11 de marzo de 2008

Libros en portugués






Martes, 11 de marzo de 2008


Envíame atentamente Da. Adelaide Lopes, Presidenta da Asociación de Pais do noso Instituto, unha relación de libros en portugués, especialmente de autores da Literatura Brasileira, como Machado de Assis, ou autores da Literatura Universal como Shakespeare ou Dante verquidos ao portugués. Moita grazas.
O enderezo para acceder aos libros é:

Para buscar por autores:

Para buscar a obra:

Un exemplo de conto de Machado de Assis A causa secreta en galego (de O.Ferreiro) e en portugués:



Aproveito a ocasión para recomendar o enlace do Instituto Camoens que é fundamental para coñecer a cultura portuguesa:


Especialmente a Biblioteca Digital Camoes:




miércoles, 27 de febrero de 2008

A Arquitectura. Información para os que pensen estudiar esta carreira ou para os curiosos.




Mércores, 27 de febreiro de 2008





Para comezar reproduzo un fragmento dun maravilloso debuxo da construción do Escorial. Esta imaxe aparece recollida na obra de Catherine Wilkinson Zerner: Juan de Herrera, arquitecto de Felipe II, Akal Arquitectura, Madrid, 1996.


O autor deste deseño pode ser Fabricio Castello(?), é de hacia 1576. O propietario da imaxe é Lord Salisbury e gardase en Hatfield House.



Para calquera persoa que teña diante dos seus ollos esta imaxe a primeira impresión é a tarefa inmensa que se está producindo nese momento. Por outra banda, estamos acostumados a ver as obras do pasado feitas, rematadas como si sempre estivesen así. Neste caso vemos o proceso, os materiais dispostos, os guindastres e ata os homes que circulan polo medio da obra sen casco. Eran outros tempos e morrían homes arreo na obras. Para o que desexe ler unha gran novela a miña recomendación é Memorial do convento de José Saramago (en portugués(editorial Caminho) ou na tradución ao español(Seix Barral).







Pero estabamos a falar da Arquitectura e espertar a curiosidade no noso alumnado. Velahí outra imaxe: Brueghel, el Viejo: A contrución da Torre de Babel, do KunstMuseum de Viena.
O escritor Juan Benet, que era enxeñeiro de profesión, escribiu un documentado ensaio sobre esta obra:
Pieter Brueghel el Viejo y la construcción de la torre de Babel, editorial Siruela.



É agora imos ao presente coas seguintes recomendacións de libros e páxinas de internet.
Para a arquitectura en Galicia é imprescindible a obra:

LLANO, Pedro de: Arquitectura popular en Galicia. Razón e construcción. Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia, A Coruña, 1996. ( Hai unha edición anterior na nosa biblioteca).

GÖSSEL, Peter y LEUTHÄUSER, Gabrielle: Arquitectura del siglo XX. Taschen, Colonia, 1997.

FRAMPTON, Kenneth: Historia Crítica de la Arquitectura Moderna. Gustavo Gili, 9ª ed.
Barcelona, 1998.

Un libro sobre os xoves arquitectos:
THOMPSON, Jessica Corgill: 40 architects under 40. Taschen, Colonia, 1997.

Enderezos de internet (información de meu fillo Jaime, grazas):

Novas sobre arquitectura, urbanismo e novas tecnoloxías aplicadas á construción. Intervencións nas cidades. O mais rechamante as Torres bioclimáticas de Vallecas nas fotos flickr. Bravo, Domenico.
http://ecosistemaurbano.org/?p=237


Plataforma arquitectura é un sitio da Universidade de Chile de gran interese e que ten moita información doutros sitios:
http://www.plataformaarquitectura.cl/

Outra moi boa con novas de arquitectura, deseño, fotografía, exposicións :
http://www.edgargonzalez.com/
Novas en EL PAÍS sobre o catálogo da arquitectura española (1901-2000):
http://www.archxx-sudoe.es/ enderezo do catálogo.

http://www.elpais.com/articulo/cultura/siglo/arquitectura/Red/elpepucul/20071129elpepicul_1/Tes

E para rematar hai que decir que unha das obras mais importantes da arquitectura española do século XX está en Pontevedra, na Caeira, a Casa Domínguez, obra de Daniel de la Sota. É unha propiedade privada pero os seus donos que son amabilísimos están dispostos a amosar a súa casa aos interesados nesta xoia da modernidade.

martes, 19 de febrero de 2008

Jordi Serra i Fabra "Kafka y la muñeca viajera"





Martes, 19 de febreiro de 2008









O novelista catalán Jordi Serra i Fabra gañou o premio nacional de literatura xuvenil 2007 co libro Kafka y la muñeca viajera. O relato parte dun feito real da biografía de Franz Kafka. Un ano antes de morir de tuberculose, Kafka paseaba polo parque Stegliz en Berlín cando atopou a unha nena que non paraba de chorar porque perdera a súa boneca. Nese momento o escritor inventou unha historia para consolar á nena. E a partir de entonces Kafka comenzou escribir unha serie de cartas nas que a boneca contaba á nena o que facía nas súas viaxes.




Kafka para escribir esas cartas dedicou todo o seu tempo cunha entrega semellante á súas obras maiores que, por certo, quedaron sen rematar.

Jordi Serra con moita sensibilidade constrúe un relato imaxinativo e cunha comprensión extraordinaria do mundo infantil.

A edición conta cunhas boas ilustracións que recrean a historia deses encontros entre o escritor checo e a nena.
Para saber máis do escritor deste libro:


Visita a web oficial:


http://www.sierraifabra.com/

Contén información sobre a vida e obra do autor con moitas fotografías.

http://www.arteshoy.com/lit20060505-2.html

É unha breve reseña deste libro.
Para coñecer a biografía e obra de Franz Kafka:

-"Franz Kafka." Microsoft® Encarta® 2007 [CD]. Microsoft Corporation, 2006.
Microsoft ® Encarta ® 2007. © 1993-2006 Microsoft Corporation. Reservados todos los derechos.

--http://es.wikipedia.org/wiki/Kafka con moita información e posibilidade de ler algunhas das súas obras.

http://gl.wikipedia.org/wiki/Franz_Kafka en galego galipedia, con novas sobre libros de Kafka traducidos á lingua galega.

--http://www.epdlp.com/escritor.php?id=1878

Páxina de El poder de la palabra adicado ao escritor.

jueves, 24 de enero de 2008

Biblioteca Digital Hispánica

Xoves, 24 de xaneiro de 2008

(Cabeceira da BDH)
Xa está a disposición dos usuarios un novo servicio da Biblioteca Nacional de España no que se pode acceder, ver e gardar
unha serie de obras de diferentes materias. Este é o enderezo: http://www.bne.es/BDH/index.htm
O sitio está clasificado en:
Arte (25)
Dibujos de Goya , General , Grabados de Durero
Filología (13)
Colección de Filología en la Biblioteca Nacional Más...
Filosofía (10)
Colección de Filosofía en la Biblioteca Nacional Más...
Historia de América (10)
Historia de América en la Biblioteca Nacional Más...
Historia de España (49)
Carteles Publicitarios , General , Cartografía
Historia de la Ciencia (20)
Colección de Historia de la Ciencia en Biblioteca Nacional. Más...
Historia del Libro (15)
Más...
Literatura (38)
General , Pliegos Sueltos
Música (20)
Música en la Biblioteca Nacional Más...
(Tomado da páxina orixinal).

Grabados alemáns
Outros fondos dixitais da BN.

Ademáis hai a posibilidade de visualizar un conxunto de obras de manera interactiva, por exemplo:


jueves, 10 de enero de 2008

Douscentos anos da Guerra da Independencia 1808






Xoves 10 de xaneiro de 2008



Xa estamos de volta. Comezamos este ano con ganas de mellorar o blog e coa esperanza de que participedes cos vosos traballos e suxerencias.

¿Como se portaron os Reis? ¿Caiu algún dos libros recomendados? Agora hai que ler con lecer.

Estamos, como sabedes, nunha data histórica moi significativa: douscentos anos da ocupación napoleónica e o comezo da Guerra da Independencia. É un bo momento para buscar información e enterarse de como foi todo ese proceso. Tamén hai libros que nos poden dar unha visión histórica ou literaria desta época.

Benito Pérez Galdós, o gran novelista español do século XIX, escribiu varias series de novelas sobre esta guerra chamadas Los episodios nacionales. Comezou a primeira serie coa novela Trafalgar,(Editorial Vicens Vives, Aula de Literatura) un libro que recomendamos a todos os lectores desde a segunda etapa de ESO. En Alianza editorial tedes publicados outros volumes dos Episodios Nacionales.

Na rede na biblioteca virtual Cervantes: http://www.cervantesvirtual.com/bib_autor/galdos/obra.shtml
Deste xeito comeza

Trafalgar
Benito Pérez Galdós
- I -
Se me permitirá que antes de referir el gran suceso de que fui testigo, diga algunas palabras sobre mi infancia, explicando por qué extraña manera me llevaron los azares de la vida a presenciar la terrible catástrofe de nuestra marina.
Al hablar de mi nacimiento, no imitaré a la mayor parte de los que cuentan hechos de su propia vida, quienes empiezan nombrando su parentela, las más veces noble, siempre hidalga por lo menos, si no se dicen descendientes del mismo Emperador de Trapisonda. Yo, en esta parte, no puedo adornar mi libro con sonoros apellidos; y fuera de mi madre, a quien conocí por poco tiempo, no tengo noticia de ninguno de mis ascendientes, si no es de Adán, cuyo parentesco me parece indiscutible. Doy principio, pues, a mi historia como Pablos, el buscón de Segovia: afortunadamente Dios ha querido que en esto sólo nos parezcamos.
Yo nací en Cádiz, y en el famoso barrio de la Viña, que no es hoy, ni menos era entonces, academia de buenas costumbres. La memoria no me da luz alguna sobre mi persona y mis acciones en la niñez, sino desde la edad de seis años; y si recuerdo esta fecha, es porque la asocio a un suceso naval de que oí hablar entonces: el combate del cabo de San Vicente, acaecido en 1797.
Dirigiendo una mirada hacia lo que fue, con la curiosidad y el interés propios de quien se observa, imagen confusa y borrosa, en el cuadro de las cosas pasadas, me veo jugando en la Caleta con otros chicos de mi edad poco más o menos. Aquello era para mí la vida entera; más aún, la vida normal de nuestra privilegiada especie; y los que no vivían como yo, me parecían seres excepcionales del humano linaje, pues en mi infantil inocencia y desconocimiento del mundo yo tenía la creencia de que el hombre había sido criado para la mar, habiéndole asignado la Providencia, como supremo ejercicio de su cuerpo, la natación, y como constante empleo de su espíritu el buscar y coger cangrejos, ya para arrancarles y vender sus estimadas bocas, que llaman de la Isla, ya para propia satisfacción y regalo, mezclando así lo agradable con lo útil.
La sociedad en que yo me crié era, pues, de lo más rudo, incipiente y soez que puede imaginarse, hasta tal punto, que los chicos de la Caleta éramos considerados como más canallas que los que ejercían igual industria y desafiaban con igual brío los elementos en Puntales; y por esta diferencia, uno y otro bando nos considerábamos rivales, y a veces medíamos nuestras fuerzas en la Puerta de Tierra con grandes y ruidosas pedreas, que manchaban el suelo de heroica sangre.
Cuando tuve edad para meterme de cabeza en los negocios por cuenta propia, con objeto de ganar honradamente algunos cuartos, recuerdo que lucí mi travesura en el muelle, sirviendo de introductor de embajadores a los muchos ingleses que entonces como ahora nos visitaban. El muelle era una escuela ateniense para despabilarse en pocos años, y yo no fui de los alumnos menos aprovechados en aquel vasto ramo del saber humano, así como tampoco dejé de sobresalir en el merodeo de la fruta, para lo cual ofrecía ancho campo a nuestra iniciativa y altas especulaciones la plaza de San Juan de Dios. Pero quiero poner punto en esta parte de mi historia, pues hoy recuerdo con vergüenza tan grande envilecimiento, y doy gracias a Dios de que me librara pronto de él llevándome por más noble camino.
Entre las impresiones que conservo, está muy fijo en mi memoria el placer entusiasta que me causaba la vista de los barcos de guerra, cuando se fondeaban frente a Cádiz o en San Fernando. Como nunca pude satisfacer mi curiosidad, viendo de cerca aquellas formidables máquinas, yo me las representaba de un modo fantástico y absurdo, suponiéndolas llenas de misterios.
Afanosos para imitar las grandes cosas de los hombres, los chicos hacíamos también nuestras escuadras, con pequeñas naves, rudamente talladas, a que poníamos velas de papel o trapo, marinándolas con mucha decisión y seriedad en cualquier charco de Puntales o la Caleta. Para que todo fuera completo, cuando venía algún cuarto a nuestras manos por cualquiera de las vías industriales que nos eran propias, comprábamos pólvora en casa de la tía Coscoja de la calle del Torno de Santa María, y con este ingrediente hacíamos una completa fiesta naval. Nuestras flotas se lanzaban a tomar viento en océanos de tres varas de ancho; disparaban sus piezas de caña; se chocaban remedando sangrientos abordajes, en que se batía con gloria su imaginaria tripulación; cubríalas el humo, dejando ver las banderas, hechas con el primer trapo de color encontrado en los basureros; y en tanto nosotros bailábamos de regocijo en la costa, al estruendo de la artillería, figurándonos ser las naciones a que correspondían aquellos barcos, y creyendo que en el mundo de los hombres y de las cosas grandes, las naciones bailarían lo mismo presenciando la victoria de sus queridas escuadras. Los chicos ven todo de un modo singular.
Aquélla era época de grandes combates navales, pues había uno cada año, y alguna escaramuza cada mes. Yo me figuraba que las escuadras se batían unas con otras pura y simplemente porque les daba la gana, o con objeto de probar su valor, como dos guapos que se citan fuera de puertas para darse de navajazos. Me río recordando mis extravagantes ideas respecto a las cosas de aquel tiempo. Oía hablar mucho de Napoleón, ¿y cómo creen ustedes que yo me lo figuraba? Pues nada menos que igual en todo a los contrabandistas que, procedentes del campo de Gibraltar, se veían en el barrio de la Viña con harta frecuencia; me lo figuraba caballero en un potro jerezano, con su manta, polainas, sombrero de fieltro y el correspondiente trabuco. Según mis ideas, con este pergenio, y seguido de otros aventureros del mismo empaque, aquel hombre, que todos pintaban como extraordinario, conquistaba la Europa, es decir, una gran isla, dentro de la cual estaban otras islas, que eran las naciones, a saber: Inglaterra, Génova, Londres, Francia, Malta, la tierra del Moro, América, Gibraltar, Mahón, Rusia, Tolón, etc. Yo había formado esta geografía a mi antojo, según las procedencias más frecuentes de los barcos, con cuyos pasajeros hacía algún trato; y no necesito decir que entre todas estas naciones o islas España era la mejorcita, por lo cual los ingleses, unos a modo de salteadores de caminos, querían cogérsela para sí. Hablando de esto y otros asuntos diplomáticos, yo y mis colegas de la Caleta decíamos mil frases inspiradas en el más ardiente patriotismo.




Como un tratamento distinto temos o último libro de Javier Pérez-Reverte: Un día de cólera, Alfaguara, sobre os sucesos do 2 de maio de 1808, no que o pobo baixo de Madrid saiu as rúas e pelexou contra os franceses. Hai unha presentación en : http://www.alfaguara.santillana.es/

lunes, 17 de diciembre de 2007

As cancións de Bob Dylan

Editorial Alfguara, 2007. Edición bilingüe inglés-español,59 euros.

Luns, 17 de decembro de 2007

Acaba de saír á venda un volume con todas as cancións do gran cantante Bob Dylan. Ós 66 anos, Dylan é toda unha lenda na música do noso tempo tanto pola súa variedade como pola súa capacidade para compor tantas e boas cancións, moitas delas convertidas en clásicos e referentes do acontecer dos últimos 40 anos.

Todos temos cantado ou escoitado Blowin' in the wind, Hurricane Carter ou Like a rolling stone. Agora, coa concesión do premio Príncipe de Asturias, Bob Dylan pode chegar á xente nova que seguramente atopará a súa poesía en tantas cancións.

Para a biografía e outras novas ver: http://www.mtv.es/musica/artistas/bob-dylan
Para as letras das canción:
Un blog moi interesante en galego sobre Dylan:http://dylangz.blogaliza.org/
Letras de las canciones y vídeos: http://bobdylan.minoic.net/

Todas las letras de las canciones en inglés: http://homepage.mac.com/danielmartin/Dylan/html/homepage.html

Se lle das ben á guitarra podes comprobalo seguindo as letras e os acordes das cancións: http://www.dylanchords.com/

Na páxina oficial de Bob Dylan, letras: http://bobdylan.com/moderntimes/lyrics/main.html

Para ver vídeos de Bob Dylan en you tube:YouTube - Subterranean Homesick BluesBob Dylan - I want you. 03:08 From: thcarmine. Views: 149393 ...2 min. 15 seg. -
www.youtube.com/watch?v=srgi2DkDbPU
E cantado ou interpretado por Red Hot Chile...
Dylan canta a súa canción Knockin' On Heaven's Door :http://www.youtube.com/watch?v=m2feoIM9baI&feature=related

lunes, 10 de diciembre de 2007

O grupo poético do 27 cumpre 80 anos

Luns 10 de decembro de 2007

El grupo poético del 27 cumple ochenta años. El grupo poético compuesto por jóvenes escritores celebró en 1927 una serie de actos en homenaje a Luis de Góngora, el gran poeta barroco, muerto en 1627. El acto central tuvo lugar en el Ateneo de Sevilla, momento que quedó registrado en esta célebre fotografía.



Celebración del tricentenario de Góngora en el Ateneo de Sevilla en diciembre de 1927. De izquierda a derecha: 1. Rafael Alberti; 2. Federico García Lorca; 3. Juan Chabás; 4. Mauricio Bacarisse; 5. José María Platero (presidente de la sección de literatura del Ateneo); 6. Manuel Blasco Garzón (presidente del Ateneo de Sevilla); 7. Jorge Guillén; 8. José Bergamín; 9. Dámaso Alonso, y 10. Gerardo Diego.

Para más información consulta la edición impresa de Babelia EL PAIS de la semana pasada, fecha - 08-12-2007: http://www.elpais.com/archivo/buscando.html

Aquí encontrarás varios artículos de especialistas en la literatura del 27:

José Manuel Caballero Bonald

Ian Gibson

Juan Carlos Mainer
También en este sitio nuevo de Santillana tienes información sobre los poetas del 27.
http://www.kalipedia.com/literatura-castellana/tema/poesia-edad-plata-poesia.html?x=20070418klplyllic_327.Kes

Si quieres leer algo de estos poetas tienes varias antologías:

Antología del Grupo poético del 27 , edición de J. L. Cano Editorial Cátedra.

Antología del grupo poético del 27, edición de Ángel González, Taurus.

Antología poética del 27 , editorial Castalia, edición de A. Ramoneda

Antología comentada de la Generación del 27, Espasa Calpe, 2007

La introducción de Víctor García de la Concha ofrece la crónica y el análisis de aquellla aventura. Diez especialistas de primera línea - J.L. Bernal, Ch. De Paepe, F. Díaz de Castro, F.J. Díez de Revenga, A. Duque-Amusco, P. Hernández, C. Real Ramos, R. Senabre, M. Smerdoy Altolaguirre y A. Soria Olmedo - esbozan la biografía de cada autor, seleccionan y coementan sus mejores poemas y trazan su itinerario de lectura. Todo ello, complementado con unas páginas ilustradas que dan vida y enriquecen aun más este volumen fundamental para conocer a los poetas de la Generación del27.

jueves, 27 de septiembre de 2007


Así comienza el Cantar de Mio Cid. Os ofrecemos tres versiones del texto: la primera recoge el texto tal como aparece en el manuscrito, la segunda presenta el texto de acuerdo con los criterios filológicos modernos y la tercera es una versión al español actual.


Texto de la edición paleográfica


Delos sos oios tan fuerte mientre lorando

Tornaua la cabeça e estaua los catando

Vio puertas abiertas e vços sin cañados

Alcandaras uazias sin pielles e sin mantos

E sin falcones e sin adtores mudados

Sospiro myo çid ca mucho auie grandes cuydados

Ffablo myo çid bien e tan mesurado

Grado ati señor padre que estas en alto

Esto me an buelto myos enemigos malos

Alli pienssan de aguiiar alli sueltan las Riendas

Ala Exida de biuar ouieron la corneja diestra

E entrando a burgos ouieron la siniestra

Meçio myo çid los ombros e en grameo la tiesta

Albricia albarffanez ca echados somos de tierra

Myo çid Ruy diaz por burgos en traua

En su conpaña .Lx. pendones exien lo uer mugieres e uarones

Burgeses e burgesas por las finiestras son

Plorando delos oios tanto auyen el dolor

Delas sus bocas todos dizian una Razon

Dios que buen vassalo si ouiesse buen Señor

Conbidar le yen de grado mas ninguno non osaua

El Rey don alfonsso tanto auie la grand saña

Antes dela noche en burgos del entro su carta

Con grand Recabdo e fuerte mientre sellada

Que a myo çid Ruy diaz que nadi nol diessen posada



Texto normativo


De los sos ojos tan fuertemientre llorando

tornava la cabeça e estávalos catando,

vio puertas abiertas e uços sin cañados,

alcándaras vazías, sin pielles e sin mantos

e sin falcones e sin adtores mudados.

Sospiró mio Çid, ca mucho avié grandes cuidados,

fabló mio Çid bien e tan mesurado,

-Grado a ti, Señor, Padre que estás en alto,

esto me an buelto mios enemigos malos.

-Allí piensan de aguijar, allí sueltan las riendas,

a la exida de Bivar ovieron la corneja diestra

e entrando a Burgos oviéronla siniestra.

Meçió mio Çid los ombros e engrameó la tiesta,

-¡Albriçia, Álbar Fáñez, ca echados somos de tierra

Mio Çid Ruy Díaz por Burgos entrava,

en su conpaña sessaenta pendones,

exiénlo ver mugieres e varones,

burgeses e burgesas por las finiestras son,

plorando de los ojos, tanto avién el dolor,

de las sus bocas todos dizían una razón,

-¡Dios, qué buen vassallo, si oviesse buen señor!

-Conbidarle ien de grado, mas ninguno non osava,

el rey don Alfonso tanto avié la grand saña,

antes de la noche, en Burgos d'él entró su carta

con grand recabdo e fuertemientre sellada,

que a mio Çid Ruy Díaz que nadi nol' diessen posada,